I have two time machines. Bukan… bukan seperti punya Nobita itu kok. So.. stop ngebayangin saya pake kaca mata, kaos warna kuning sama celana pendek biru trus masuk laci meja belajar dengan ditemani sama sebuah robot kucing dengan suara emak2 cempreng. Hentikan! Selama ini time machine saya yang paling sakti ada dua, yaitu: pagi berangin dan lagunya Vertical Horizon yang Best I Ever Had.
Pagi Berangin
Jika pada suatu pagi antara jam 07. 00 – jam 09. 00 cuaca agak2 mendung berangin, maka langsung saja wuuuuuuuzzzzz….terbanglah ingatan saya ke masa SD kelas 5, tepatnya saat berangkat ke sekolah di suatu pagi. Entahlah, hingga sampai saat usia saya sekarang hampir seperempat abad, perasaan itu selalu muncul. Perasaan ini selalu sukses membawa saya kembali ke masa2 indah dulu, dimana harga lontong dan bakwan masih 50 rupiah, dimana lanting bumbu kacang masih menjadi jajanan mahal, dimana combro super kering (sampai2 saat menggigtnya dibutuhkan tangan kanan dan kiri secara bersamaan untuk menariknya karena saking kering dan kerasnya) made in Nenek Madromi masih menjadi primadona di kalangan teman2 saya . Ah… pagi berangin. Brrrrr
Best I Ever Had, by Vertical Horizon
Jika saya tiba2 kangen suasana SMA, langsung saja siapkan Best I Ever Had di play list saya, pencet tombol play, zzzziiiiiiiiiing……! Kembalilah saya ke masa SMA kelas 1, tepatnya ketika suatu malam diantar pulang sama kakak kelas 3. Banyak orang yang punya kenangan terhadap lagu tertentu karena isi lagu tersebut. Saya tidak, tidak dengan isi lagu itu. Dulu, mana tahu saya maksud dari sebuah lagu, Inggris lagi! Enak di telinga, ya udah. Tapi ada satu kejadian dulu. Saat itu ada kegiatan acara tahunan sekolah. Acara baru selesai malam hari. Saya harus menunggu mbak kos saya dulu di depan kelasnya, saya tidak berani pulang sendirian. Kala itu saya hanyalah seorang gadis desa muda belia yang belum tahu kehidupan malam kota kabupaten (baca: nggak pernah keluar setelah habis maghrib). Jadilah saya pulang diantar naik motor sama teman sekelas mbak kos saya. Saya lupa namanya, mas Suluh atau mas Sunu. So.. sampai sekarang saya juga bingung kalo ditanya apa hubungan antara Best I Ever Had dengan diantar pulang sama kakak kelas yang bahkan saya lupa namanya.
hahahaha, nulis trs beth aq tungg tulisanmu …kalo inget aq laguny opo beth wkwkwk
beth:
bukan lagu maf, but this one: nyiciiiiippp….
Comment by mafa — February 1, 2011 @ 12:18 pm
mas sunu nek ora salah lo muahahahhaa……….
jebule kwkw
aku ya kadang kaya kue si, krungu lagu apa or suasana apa langsung kemutan sing mbiyen2
beth:
bener mas sunu berarti? hahaha
Comment by ies — February 2, 2011 @ 2:58 am
kamu teringat ketika dibonceng ma mas sunu?iya kan beth..huuu..pastinya romantis..tiss
Comment by hanif — February 27, 2011 @ 9:03 am